Czego uczy św. Teresa od Dzieciątka Jezus?

Jak iść drogą św. Tereski i dlaczego warto zacząć z nią rok? Przekonaj się, jak niepozornych rozmiarów książka „Mała droga WIELKIEJ ŚWIĘTEJ” Jerzego Szyrana potrafi ożywić duszę i sprawić, że będziesz chciał patrzeć na Boga oczami św. Tereski z Lisieux.

Kiedy w styczniu zewsząd słyszymy, o tym, by „zacząć od nowa”, aby „określić swoje roczne cele” i „podjąć nowe postanowienia”, wiemy, że zarazem jest to ambitny plan samodoskonalenia się, który powinien być bliski każdemu katolikowi – aby każdego dnia starać się być na obraz i podobieństwo Boże. Samemu czasami trudno zrobić pierwszy krok, więc na sam początek roku postanowiliśmy Wam podarować doskonałą przewodniczkę do Nieba, świętą Teresę z Lisieux, która ogromnie pragnęła świętości – i to świętości innej niż wszyscy! To właśnie ona wymyśliła dla siebie doskonałą drogę do Boga. Chciała dla siebie, jak pisała w „Dziejach duszy” małej drogi, prostej i krótkiej, zupełnie nowej.

Mała Teresa w życiu zakonnym starała się, jak najlepiej wypełniać wszystkie swoje obowiązki, a swą drogę do doskonałości nazwała „małą drogą dziecięctwa duchowego”. Jak pisze autor: „Praktyka małej drogi zasadza się przede wszystkim na dwóch przesłankach: miłość i małość. Człowiek, przyjmując postawę dziecka, które niczego nie ma do zaoferowania, wszystkiego oczekuje od Ojca. Postawa ta zaczyna przejawiać się w jego życiu dzięki wyrabianiu w sobie cnoty pokory (małości) i narastającej w niej miłości do Boga, która eskaluje wraz ze zbliżaniem się do Niego”. 

Żyjemy w czasach, w których mocno podkreśla się, że chcąc być szczęśliwym i chcąc dzielić się z innymi miłością, to w pierwszej kolejności musimy zadbać o siebie. Bez tego nie będziemy zdolni dawać ani cieszyć się życiem. Co w praktyce oznacza dla św. Teresy „zadbanie o siebie”? Dla niej jest to nieustanne dbanie o bliskość relacji z Chrystusem. To nieustanne szukanie sposobów okazywania miłości Bogu i bliźniemu. Ona była zdolna do wielu poświęceń, ale dlatego, że jej moc płynęła – jak pisze autor: „z wiary i miłości do Jezusa Chrystusa: sam Jezus ukryty w głębi mego serca karmi mnie na chwilę obecną; nie dając niczego na zapas”. Jednocześnie „za wzór pokory obrała sobie Maryję, która z wielką pokorą  służyła w domu Zachariasza i Elżbiety:
Przy Tobie pragnę zawsze pozostać maleńką,
Niechaj Twoja pokora przykładem mi będzie,
W domu świętej Elżbiety poznałam, Mateńko,
Jak ziarna miłosierdzia mam rozsiewać wszędzie!”

Joseph Ratzinger pisał, że dla Teresy: „świat niewidzialny był częścią jej dnia powszedniego – albo nawet, wydawało się, że stał się jej życiem codziennym, niemal dotykalnym i nie podobna sobie wyobrazić, by mogło być inaczej. Religia była dla niej czymś, co jest samo przez się zrozumiałe: podstawą codziennego życia; była dla niej równie bliska jak realia naszego codziennego życia.”

Niezwykle istotna była dla niej też kruchość życia i śmierć. Świadomość bliskiego końca nie napawała ją jednak strachem, lecz radością. Jest to trudna perspektywa, zwłaszcza dla wszystkich miłujących życie na ziemi, jednak to spojrzenie Tereski uczy nas, aby jak najlepiej wykorzystać dany nam czas, by traktować go jak dar. Pamięć o śmierci pomaga bowiem lepiej przeżywać każdy dzień, a ona była mistrzynią w przeżywaniu „niepowtarzalnego dzisiaj”.

Św. Teresa z Lisieux – francuska karmelitanka bosa i doktor Kościoła – jest jedną z najbardziej ukochanych świętych Kościoła katolickiego. Zadziwia głęboką wiarą, bliskością z Bogiem, ujmuje prostotą i szczerością dziecka. Można się uczyć od niej zaufania, zawierzenia, pokory, ambicji, z jaką dążyła do świętości… tak naprawdę każdy może w jej postawie znaleźć coś niezwykłego, cnoty i zalety, które będzie chciał pielęgnować w sobie. Niech będzie dla nas codziennym przykładem tego, jak żyć miłością:

Żyć miłością – to dawać bez miary,
Bo kto miłuje, w liczbach się nie gubi,
I nic za swoje nie żąda ofiary,
Wiedząc, że miłość rachować nie lubi.
Lekko biec mogę, bo wszystko oddałam
Sercu Bożemu, co tryska słodkością.
Jeden skarb tylko sobie zatrzymałam:
Żyje miłością!

Książka Jerzego Szyrana „Mała droga WIELKIEJ ŚWIĘTEJ” dostępna TUTAJ.